ENGLISH ------------ NEDERLANDS ------------ LINKS ------------ CIOBANESC ROMANESC CARPATIN ------------ NEWS/MEDIA


De vreemde dingen die wij doen. Kan het anders?

De wereld van de mensen: druk, chaotisch, dynamisch en vreemd. Ergens lang geleden zijn we het spoor bijster geraakt voor wat betreft veel zaken. We weten niet hoe het hoort of hoe het moet. Na ieder probleem dat we hebben opgelost dient er zich weer een nieuwe aan. Het houd niet op.

Hoe komt dat alles nou? Doordat we niet meer leven volgens de regels van de natuur. De natuur is ons vreemd. Veel mensen zijn verstrikt in het huidige systeem, misschien zelfs wij allemaal wel.. Er is geen weg terug. Op sommige plaatsen op deze wereld zijn de mensen nog niet op ‘ons’ punt aanbeland. Ze leven nog redelijk of veel naar de wetten van de natuur en waarderen de waarde van de alledaagse dingen. Geld speelt nog geen voorname rol.

Wij mensen van de ‘beschaving’ vinden echter dat die culturen achterlijk zijn en beschaafd moeten worden. Ze mogen niet meer leven hoe ze leefden, maar moeten zich aanpassen aan het grote geheel. Bovendien beroven we de gebieden van die mensen ook nog maximaal van grondstoffen en natuurlijke bronnen. De mensen die zoiets overkomt weten niet wat ze zien in ‘onze beschaving’. Velen passen zich aan, want ook zij zijn immers mensen. Maar een deel eindigt ongelukkig en kijkt met vreemde ogen naar ons doen en laten. Een paar voorbeelden.

Melk, de veel gedronken en gezonde drank, meestal van koeien. De melk die een koe geeft is uiteraard bestemd voor haar kalf of kalveren, maar niet in ‘onze beschaving’. Het kalf krijgt de eerste melk, biest genaamd, waar alle antistoffen van de moeder inzitten. Deze melk word door de boer uit de uiers van de koe gemolken en in een emmer met kunstspeen gedaan. Het kalf mag niet zelf aan de kostbare uiers van de moeder drinken. De rest van de zoogperiode krijgt het kalf kunstmelk, want de echte melk is allemaal voor ons zodat wij het kunnen drinken en er boter, kaas, yoghurt en vele andere producten van kunnen maken. We produceren zoveel, dat er 1/3 weer word weggegooid omdat het bedorven raakt. Er is genoeg melk voor mens en kalf, meer dan genoeg zelfs. Maar door de drang naar winst en massaproductie negeren we dat. Onze kinderen groeien er mee op en vinden het dus normaal, maar dat is het niet.

Bijen worden door ons gebruikt; ze bestuiven ‘onze’ bloemen en gewassen en ze maken honing. De gewassen die we telen worden bespoten of zijn als zaad geïmpregneerd met pesticiden tegen schade van insecten. Bijen, ook insecten, laten massaal het leven door die pesticiden en de restanten in de gewassen komen na het nuttigen ervan ons lichaam binnen en schaden ook onze gezondheid. De bijen hebben ons al geholpen door onze gewassen te bestuiven, maar naast het gif waarmee we ze confronteren ontnemen we ze ook nog al hun wintervoedsel: de honing. In ruil voor de heerlijke honing geven we ze suikerwater waarmee ze net wel of net niet de winter door kunnen komen. Alsof de bijen nog niet genoeg voor ons doen, als we dan toch dat goud van de natuur willen consumeren dan kan dat ook eerlijk door de bijen genoeg voor de winter te laten houden en maar een deel honing te oogsten. Er is genoeg om samen met de bijen te delen, want ook overschotten honing worden weggegooid na verloop van tijd.

In de kippenindustrie wordt een bepaald sterftepercentage geaccepteerd, maar als een vos een kip doodt moet hij afgeschoten worden.

Ook in de schapen- en geitenhouderij is een sterftepercentage ingecalculeerd, maar als een wolf een schaap dood moet hij afgeschoten worden.

Kunnen we nog relativeren? Kunnen we nog terug naar het punt waar het mis ging? Het antwoord daarop is vrijwel zeker nee.

De boeren moeten veel produceren, want ze krijgen lage vergoedingen voor hun product terwijl ze hoge kosten hebben. De tussenpartijen (distributie en winkels) drijven de prijs vervolgens flink op met als gevolg dat de consument voor dat goedkoop ingekochte product duur moet betalen. Er is misschien wel een wil om het anders te doen, maar het systeem laat het niet toe.

Toch zijn er wel manieren om het beter te doen. Het steunen, kopen of zelf produceren van duurzame producten en initiatieven. Niet méér nemen dan je nodig hebt en goed uitzoeken wat je in huis haalt. Bestudeer de natuur (de basis) en wees bewust hoe belangrijk deze is voor ons en al het andere leven op aarde.

Ik zie met grote regelmaat hoe het ook nog kan, bij traditionele mensen in de Roemeense Karpaten. De druk van de ‘beschaving’ en economie neemt echter toe voor deze mensen. Nu geeft de natuur ze nog wat ze nodig hebben, maar de komst van het economische systeem maakt daar vroeg of laat een einde aan.

Ik zal samen met anderen deze mensen en de natuur helpen zo lang mogelijk op de goede manier door te blijven gaan.

Mijn (Canine Efficiency) voornaamste activiteit is conflictpreventie tussen herders en roofdieren in de Roemeense Karpaten door middel van de inzet van goede kuddebewakingshonden (KBH).




Copyright

Copyright