MENSEN EN SAMENLEVEN MET DE NATUUR?: DE WORTEL VAN HET PROBLEEM, DEEL V

Na De wortel van het probleem deel I,II en III is hier deel V.

Onze wereld bestaat uit vele problemen en onze voornaamste bezigheid is het verzinnen van oplossingen voor die problemen. Daar zijn we overigens heel slecht in. We zijn wel goed in zeggen hoe het moet. In spreekwoorden en gezegden, quotes en citaten. Die zijn overigens heel populair op tegeltjes die op de WC hangen. De WC, wellicht één van de weinige plekken waar men een poging doet tot dieper nadenken. Ik noem er een paar.
  • “Kwaliteit boven kwantiteit”;
  • “We moeten ons richten op de lange termijn. Duurzame acties en oplossingen”;
  • “We zijn het verplicht aan de generaties na ons”;
  • “Je gezonde (boeren) verstand gebruiken”.
Veel wijze spreuken en levenslessen zijn afkomstig van mensen die al heel lang dood zijn. Ik ga er van uit dat die mensen toendertijd niet voor niets met dit soort uitspraken kwamen. Ook toen was het schijnbaar al nodig om te waarschuwen en/of door te laten dringen dat als men structureel zaken verkeerd aanpakt, daar problemen van komen. Vandaag de dag kan men zonder al teveel moeite problemen identificeren in zo’n beetje iedere menselijke activiteit en/of problemen herleiden naar een menselijke oorzaak. Tevens zijn de meeste oplossingen vaak geen oplossingen, maar nieuwe problemen in de kinderschoen. Al die problemen vormen uiteraard werkverschaffing. Mogelijkheden voor meer mensen om betaald prutswerk te leveren. Mensen met gezond verstand en werkelijk duurzame oplossingen worden vakkundig genegeerd. Stel dat problemen werkelijk werden opgelost. Dat kost veel mensen hun baan, handel, dus inkomen. Het draait tenslotte allemaal om geld. Winst maken op de korte termijn. De toekomst? Dat zien we dan wel. Problemen? Daar verzinnen we wel weer wat op, want wij mensen zijn zo inventief en intelligent.

Helaas is de realiteit een immer dalende lijn voor wat betreft het welzijn van onze planeet en alle wezens die hier wonen, inclusief wij zelf. Wij mensen nemen alles wat we willen en alle andere wezens moeten zich aan ons aanpassen. Tevens passen wij andere wezens aan ons aan. Zo vormen we gedomesticeerde soorten en kweekvormen zonder schroom om tot schimmen van hun oorspronkelijke versies. Alle eigenlijke eigenschappen die we niet kunnen gebruiken fokken/kweken we eruit om die plaats te laten maken voor maximale ‘gewenste’ (productie) eigenschappen. Vervolgens noemen we die gedomesticeerde soorten/kweekvormen ook natuur. Want een beest of een plant is toch Natuur? Traditionele culturen met nog sterke, efficiente dieren en gewassen worden achterlijk genoemd. Zogenaamde arme culturen. Derde wereldlanden. We zetten ons in om ook die culturen naar ons niveau te laten ontwikkelen. Ontwikkelen... Aftakelen is het eigenlijke woord, maar ach, schijn en surrealisme regeren.

Grasland in een 'achterlijk, arm' land. Foto genomen vanuit de moestuin.

In de lage landen houden veel mensen van de natuur. ‘Onze’ aarde heeft prachtige Natuur, vaak ver van ons bed, maar prachtig in beeld gebracht op onze HD/3D beeldschermen door bijvoorbeeld de BBC. Dat is genieten en tevens heel makkelijk om zo met de natuur samen te leven. TV uit en verder met iets anders. In Nederland hebben we niet zo’n Natuur als in de natuurdocumentaires. In Nederland is ook geen plaats meer voor Natuur, want: we zijn een dichtbevolkt landje, zegt men met het vierde, pasgeboren kind in de maxi-cosi. Omdat we zo dichtbevolkt zijn met mensen is er geen plek voor welk ander wezen of gewas dan ook, tenzij dat wezen of gewas door ons gewenst is (lees: geen ‘problemen’ aan ons openbaart).

Hier, bij mij om de hoek, waren gisteren de eerste bermbranden. Twee dagen eerder had de boer de akkerranden ingespoten met glyfosaat, zodat het ‘onkruid’ geen kans krijgt om de jonge bietenkiemen te overwoekeren. De bietenkiemen hebben overigens een ‘speciaal’ zadenomhulsel tegen schadelijke insecten. De boer waarschuwde ons nog dat we moeten opletten dat onze kippen die zaadjes niet eten. “Dat is niet gezond en komt in de eieren terecht”. Heerlijk toch; nuchter, gezond boeren verstand. De gedomesticeerde dieren die later dit jaar de bieten te eten krijgen zullen ongetwijfeld geen last (lees: besef) hebben van het eindproduct uit die speciale zaadomhulsels en regelmatig ondergane glyfosaat douches.

Dankzij de warme periode met veel zon die we nu hebben gaan de bespoten ‘onkruiden’ nog sneller dood en vormen tegelijkertijd uitstekende condities voor een spontane brand. Maar dat levert weer werk op voor de brandweer. Win win. Door de droogte moet er ook al flink water gegeven worden aan de jonge gewassen. Veel meer dan oorspronkelijk nodig is, want zo’n zandakker houdt nu eenmaal geen water vast. Grond met ‘onkruid’ wel, maar ja dat is ‘onkruid’ en dat willen we niet hebben.

3 dagen geleden bespoten akkerberm

1 dag geleden bespoten akkerberm

1 dag geleden bespoten akkerberm
De Nederlandse agrarische sector is een voorbeeld voor andere landen. Onze agrarische sector is innovatief en geavanceerd en ‘onze’ agrarische export gaat de hele wereld over. Daar moeten we trots op zijn. En het mag wat kosten. Werkelijke Natuur (‘onkruid’ en wilde dieren), biodiversiteit, sterke en functionele veesoorten en gewassen ruilen we graag in voor massaproductie en ‘succes’. Directe en indirecte dood door ‘ons’ gebruik van pesticiden is bijschade. “Daar vinden we wel weer wat op”.

De wortel van het probleem: een groot deel van de mensheid kan (lees: wil) niet samenleven. Niet met elkaar, niet ‘met het andere’ en al helemaal niet met de Natuur. We gebruiken de Natuur tot het te laat is, maar ook “daar vinden we wel weer wat op”.

Registered under KVK nr: 74452800

Registered under KVK nr: 74452800