ENGLISH ------------ NEDERLANDS ------------ LINKS ------------ CIOBANESC ROMANESC CARPATIN ------------ NEWS/MEDIA


Cane da Gregge Abruzzese: De Witte Italiaan

In Europa hebben we nog diverse wildernissen en berggebieden waarin roofdieren en herders nog steeds rondtrekken. De grootste (kern)populatie Europese roofdieren bevind zich in de Roemeense Karpaten. Door de eeuwen heen hebben wij mensen getracht om alle grote roofdieren uit te roeien om diverse domme redenen. Feit is dat deze klopjacht een grote fout was, en nog steeds is.

Grote roofdieren zijn in veel Europese landen verdwenen en komen eigenlijk alleen nog voor in afgelegen berggebieden. Oost Europa heeft nog degelijke roofdierpopulaties. De communistische regimes in diverse oost Europese landen hebben bewezen gunstig(er) te zijn voor de natuur. Door de communistische regimes ontwikkelde en vernietigde de mensheid niet zo snel en veel als in west Europa.

De Abruzzen
De afname en/of verdwijning van grote roofdieren kwam ook in Italiƫ voor. Schitterende, belangrijke natuurgebieden, zoals de Abruzzen, verloren bijna alle kernsoorten; de grote roofdieren. De herders die door dit gebied trokken pasten zich langzaam aan de nieuwe situatie aan. Nu hun 'vijanden' weg, of sterk verminderd, waren konden ze meer schapen houden om een grotere productie en winst te realiseren. Echter deze grote kuddes zijn moeilijk te controleren en nog moeilijker bij om elkaar te houden. Er was echter een oplossing voor handen: een ander soort herdershond, een drijvende herdershond. En zo gebeurde het dat veel herders hun witte kuddebewakingshonden (KBH) inruilden voor nationale en internationale veedrijvers.

In de late zeventiger jaren stemden de Europese landen, na meerdere congressen, in met een aantal wetten ter bescherming van resterende natuurgebieden. Er werd zelfs een lijst samengesteld met bedreigde flora- en faunasoorten die beschermd moesten worden. Uiteraard staan grote roofdieren op die lijst, en een vereiste voor grote roofdieren is veel aaneengesloten wildernis.  Vervolgens is er decennia lang gewerkt aan het aaneensluiten van Europa’s natuurgebieden. Deze internationale activiteiten resulteerden in de terugkomst van grote roofdieren in diverse regio’s. Iets wat vandaag de dag ook nog gebeurt.

De Abruzzen werden geconfronteerd met de terugkeer van hun kernsoorten en uiteraard duurde het niet lang voordat er problemen ontstonden. De grote schaapskuddes, zonder bescherming van KBH, waren gewoon een te makkelijke prooi voor de opportunistische roofdieren. De witte honden die ooit zo wijd verspreid waren in de Abruzzen, waren ineens weer nodig. Echter er waren er nog maar weinig over.

Een groep toegewijde natuurbeschermers bundelden in 2005 hun krachten en begonnen
Cane da Gregge Abruzzese KBH bij de kudde
een zoektocht om alle resterende (werkende) witte Abruzzese honden te vinden en te registreren. Ze richtten een stichting op: Associazione Cane da Gregge Abruzzese. Ze slaagden in hun missie, ondanks diverse tegenslagen, bijvoorbeeld de aardbevingen die de l’Aquila regio troffen en het commercialiseren van de Berghond van de Abruzzen en de Maremmen die vandaag de dag onder meerdere namen bekend staat. In de wildernis van de Abruzzen is echter alleen behoefte aan de echte werkhonden.


In augustus 2012 bezochten wij Parco Nazionale del Gran sasso e Monti della Laga en omliggende gebieden in de Abruzzen. We hebben daar lokale projectmensen ontmoet en ze hebben ons hun resultaten laten zien. De overige dagen hebben we zelf onderzoek gedaan in de regio en we kwamen erachter dat de Witte Italiaanse honden weer goed vertegenwoordigd zijn onder de herders. Alle herders zijn zeer trots op en tevreden met hun honden: de Witte Italiaan, Cane da Gregge Abruzzese (Schaaps(berg)hond van de Abruzzen)

Kuddebewakers en kuddedrijver samen aan het werk (klik hier)

Bijschrift toevoegen

Copyright

Copyright